Verslag van de vaarweek met de Mina-Mitzi

Het is eind september 2010 als Fred Hensen de motor start voor een vaartocht richting de Kop van Overijssel. Het regent pijpenstelen als mijn drie vriendinnen de bagage inladen. De actieve tillift, de trippelstoel, ik heb wat nodig als ALS-pati�nt. Maar al snel klaart het op en kijk ik vanuit het hoge bed uit over het wijde water.

Het schip heeft een aantal basisvoorzieningen die het verblijf aan boord aangenaam maken en een gezellige kajuit, goed voorzien van apparaten en een goede verwarming.

Onze reis heeft ook veel onverwachte, onvoorziene elementen. Zomaar een dubbele regenboog aan de horizon. Vogels die laag over het water vliegen. Een regenfront aan de overzijde van de rivier, terwijl wij heerlijk in de zon liggen in de haven. Motorstoring. Een week varen is een avontuur.
Onze tocht voerde ons via Spakenburg en Kampen naar Zwartsluis. Vandaar begon het voor ons interessantste deel: Ossenzijl, de Weerribben, Blokzijl, Vollenhove. De afwisseling in waterwegen was prachtig!
In de loop van de week raak je vertrouwd met de vele plussen en enkele minnen van het schip. Enkele dingen die bij een bezichtiging niet meteen opvallen. Ik heb gevoelige luchtwegen en erg gehoest wegens de diesellucht van de motor. De generator weigerde een paar maal, maar Fred kreeg hem steeds weer aan de praat. De windrichting was soms zo dat ik aan dek in de uitlaatgassen zat in plaats van in de frisse lucht. Als rolstoelgebruiker kun je niet snel even naar buiten of aan wal. Het is een procedure, maar als je die onder de knie hebt, is het prima te doen.
Ik heb moeite gehad om me tijdens de vaart verstaanbaar te maken in de sanitaire ruimte. (spraak is aangetast, weinig adem) Ik moest wennen aan het lage toilet (thuis verhoogd). Aan het feit dat de andere opvarenden van het toilet gebruik maakten terwijl ik in diezelfde ruimte rustte of sliep. Ieder moest inschikken wat privacy betreft. Maar de bedden waren heerlijk!

We hebben veel plezier gehad van de magnetron en DVD-speler. Het koken aan boord ging prima. We hebben veel gelachen, muziek gemaakt, gezongen. Mijn vriendinnen genoten ervan om een poosje bij Fred in de stuurhut te zitten, over het water te kijken, hem als matrozen te helpen in sluizen en bij het afmeren.
Fred is een hartelijke en kundige kapitein, die zijn schip van voor tot achter kent en de weg weet op het water. Hij maakte ons onderweg attent op bezienswaardigheden, maar stelde zich bescheiden op. Altijd bereikbaar en behulpzaam, nooit opdringerig. Dat hebben we als heel plezierig ervaren.
Ik wilde heel graag nog een keer varen, en dankzij de inspanningen van Fred, die met zijn prachtige aangepaste schip dit mogelijk maakte, hebben mijn drie vriendinnen en ik een geweldig fijne, bijzondere week gehad!